Model kapitału ludzkiego - opiera się na przekonaniu, że człowiek jest istotą zdolną, chętną do nauki, która dąży do samorealizacji na skroś własny postęp. Próba do samodoskonalenia się wynika z jej naturalnej potrzeby. Szanse pracy w firmach wykorzystujących forma kapitału ludzkiego mają nie dopiero co najlepsi. Ważnym atutem w trakcie rekrutacji są cechy osobowości kandydata takie kiedy: kunszt pracy w zespole, chęć doskonalenia się, wierność. Mają one większe sygnowanie aniżeli opinia i dyplomy.
Spis treści
//
Cechy
- Pracownicy przyjmowani są do pracy z myślą o długotrwałym zatrudnieniu. Od momentu zatrudnienia interes dba o dobre nastrój i satysfakcja z pracy.
- Pracownicy traktowani są podczas gdy ważne aktywa firmy, o które powinno się się troszczyć i inwestować.
- Inwestycje w kasa humanistyczny mają natura: szkoleń, kursów, wyjazdów integracyjnych, potencjał rozwoju swoich zainteresowań.
- Ludzie zwalniani są względnie nieczęsto z pracy, co wynika z założeń modelu, podczas gdy również z poniesionych nakładów. Chyba że tuz sobie nie radzi na danym stanowisku, przesuwany jest na inne, dokąd jest w stanie podołać obowiązkom.
Korzyści
Inwestycje w pieniądze humanitarny są korzyściami obustronnymi (zarówno na rzecz pracownika, gdy i pracodawcy).
Na rzecz pracownika
Głównymi zaletami tego modelu w odniesieniu do pracownika jest bezpieczeństwo zatrudnienia, utalentowany atmosfera pracy, niska stresogenność. Elementy te sprawiają, że pracobiorca chętniej przychodzi do pracy i lepiej ją wykonuje.
Na rzecz pracodawcy
Z zastosowania tego modelu bez liku korzyści płynie również na rzecz pracodawcy. Są to: duża oddanie, odpowiedzialność pracownika w wykonywaną pracę, niskie koszty rekrutacji.
Wady
Wadami tego modelu są czasochłonne i drogie szkolenia pracowników dostosowujące ich do pracy i podnoszące ich kwalifikacje. Pozbawienie nowych pomysłów, idei, spojrzenia na świat przypuszczalnie być rezultatem z niewielkiej rotacji pracowników.
Model kapitału ludzkiego jest często spokrewniony ze strategią konkurencji przez markę (biznes oferuje wynik modny ze swoich zalet, walorów, kojarzonych z marką).
Komenderowanie polityki personalnej wg modelu kapitału ludzkiego wiąże się z dużymi kosztami wynikającymi z nakładów na kształcenie pracowników, twierdzenie im dyspozycja kariery zawodowej itd. Jednakowoż ponoszone koszty są współmierne do korzyści wynikających z zastosowania strategii konkurencji przez markę. Interes, której przewagą konkurencyjną są niskie koszty, nie powinna traktować omawianej metody, bo mogłaby postradać swoją pozycję.